Uluslararası Sanat ve Sanat Eğitimi Dergisi

ISSN: 2667-4769

Gaziantep’teki Dinî Yapılarda Ahşap Kapı Kanatları: Malzeme, Teknik ve Süsleme Özellikleri Üzerine Bir İnceleme

Author:

Number of pages:
112-149
Language:
Türkçe
Year-Number:
2026-21

Abstract

Gaziantep, tarih boyunca önemli kültür merkezlerinden biri olması nedeniyle farklı dönemlerin izlerini taşıyan zengin bir mimari mirasa sahiptir. Bu miras içinde yer alan dini yapılar, ahşap işçiliğinde öne çıkan nitelikli uygulamalarıyla dikkat çekmektedir. Araştırma, sanat tarihi disiplini çerçevesinde nitel bir yaklaşımla gerçekleştirilmiştir. Veriler alan araştırması, yerinde gözlem, fotoğraflama, ölçüm ve çizim yoluyla toplanmış, elde edilen bulgular betimsel analiz yöntemiyle değerlendirilmiştir. Araştırma kapsamında Gaziantep'teki dini yapılara ait on üç tarihi ahşap kapı; malzeme özellikleri, yapım teknikleri, süsleme anlayışı ve mekân içindeki konumu bakımından incelenmiştir. Gerçekleştirilen görsel analiz neticesinde, damar yapıları ve gözenek özellikleri itibarıyla meşe, ceviz ve sedir (kamalak) türlerinin kullanılmış olabileceği değerlendirilmektedir. Kapıların yapımında zıvana geçme, kündekâri, çakma ve oyma tekniklerinin kullanıldığı belirlenmiştir. Süsleme kompozisyonlarında geometrik düzenlemeler ön plana çıkmakta ve bu düzenlemelerin simetrik bir şemaya dayandığı, panolara ayrılarak hiyerarşik bir düzen içinde tasarlandığı görülmektedir. Kapıların yer aldığı mekân ile süsleme yoğunluğu arasında belirgin bir ilişki tespit edilmiştir. Temsil değeri yüksek alanlarda süslemenin daha yoğun ve ayrıntılı olduğu, diğer mekânlarda ise sade kompozisyonların tercih edildiği anlaşılmaktadır. Bu durum, mimari detayların estetik işlevinin yanı sıra temsili bir anlam da taşıdığını ortaya koymaktadır. Araştırma, Gaziantep'teki tarihi camilerin ahşap kapı kanatlarını teknik ve üslupsal açıdan değerlendirerek bölgede Zengî, Eyyubî ve Memlûk geleneklerinin Osmanlı dönemiyle bütünleşmesi sonucu oluşan kendine özgü sanat anlayışını somut örnekler üzerinden ortaya koymayı hedeflemektedir. Elde edilen bulgular, Gaziantep ahşap işçiliğinin bölge sanat tarihi içindeki yerini netleştirmekte ve kültürel mirasın belgelenmesine katkı sağlayan bilimsel bir zemin sunmaktadır.

Keywords

Abstract

Gaziantep has long served as a significant cultural center, and its rich architectural heritage reflects the layered influences of successive historical periods. Among this heritage, the city's religious buildings are particularly distinguished by their high-quality woodworking traditions. The research was conducted within the discipline of art history using a qualitative approach. Data were collected through fieldwork, on-site observation, photography, measurement, and technical drawing, and the findings were evaluated using descriptive analysis. The study examines thirteen historical wooden doors belonging to religious buildings in Gaziantep, with each door assessed in terms of material characteristics, construction techniques, decorative program, and spatial placement. Visual analysis of the examined examples suggests that oak, walnut, and cedar (kamalak) may have been used, based on their grain patterns and pore structure. It was determined that mortise-and-tenon joinery, kündekâri construction, nailing, and carving techniques were employed in the production of the doors. Geometric arrangements are especially prominent in the decorative compositions; these arrangements are structured around a symmetrical scheme and organized into panels within a clearly defined hierarchical order. A clear relationship was identified between the spatial position of each door and the density of its ornamentation: doors in more central and symbolically significant locations feature richer and more detailed decoration, while those in peripheral spaces display simpler compositions. This indicates that architectural ornament carried not only aesthetic but also representational meaning. The study aims to reveal, through concrete examples, the distinctive artistic tradition that emerged in the region from the synthesis of Zengid, Ayyubid, and Mamluk legacies with Ottoman-period practice, by evaluating the wooden door panels of historical mosques in Gaziantep from a technical and stylistic perspective. The findings clarify the place of Gaziantep woodworking within regional art history and provide a scholarly foundation for the documentation of cultural heritage.

Keywords

Article Statistics

Number of reads 7
Number of downloads 9
Uluslararası Sanat ve Sanat Eğitimi Dergisi
E-Mail Subscription

By subscribing to E-Newsletter, you can get the latest news to your e-mail.